Przemoc wobec kobiet z niepełnosprawnościami

kobiety z niepelnosprawnosciami

Zwracamy uwagę na konieczność podejmowania działań świadomościowychwprowadzania skutecznych rozwiązań prawnych i zmian organizacyjnych, które realnie wpłyną na poprawę bezpieczeństwa kobiet z niepełnosprawnościami oraz umożliwią im, w razie potrzeby, sięganie po pomoc!

 

Przemoc wobec kobiet z niepełnosprawnościami jest tematem traktowanym marginalnie, często tabuizowanym a kobiety z niepełnosprawnościami to nadal grupa społecznie niewidoczna. Tymczasem według badań Parlamentu Europejskiego prawie 80% z nich doświadcza, bądź doświadczyło przemocy, a prawdopodobieństwo doświadczenia przemocy seksualnej w porównaniu do reszty kobiet wzrasta w tej grupie czterokrotnie.

Kobiety z niepełnosprawnościami doświadczają przemocy nie tylko w domu, ale i w miejscach publicznych. Są na nią narażone na ulicy, w pracy, w szpitalach, przychodniach, urzędach, domach pomocy społecznej. Sprawcami/sprawczyniami są członkowie rodziny, partnerzy, przyjaciele/przyjaciółki oraz opiekunowie/opiekunki, wspierające je w codziennym funkcjonowaniu w instytucjach pomocowych.

Kobiety z niepełnosprawnościami są narażone na przemoc przede wszystkim ze względu na stereotypowe postrzeganie płci oraz niepełnosprawności. Zależność od sprawcy/sprawczyni w zaspokajaniu potrzeb emocjonalnych, ekonomicznych, fizjologicznych i mobilnych, a także bariery komunikacyjne i cielesne powodują, że nie mogą się obronić, czy zakomunikować swojej niezgody. Gdyby chciały uciec i zwrócić się o wsparcie do innych osób czy instytucji to napotkają na kolejne bariery. We współczesnej Polsce najważniejsze z nich to:

  • utrudniony dostęp lub brak dostępu do pomocy psychologicznej i prawnej,
  • niedostosowanie ośrodków dla osób doświadczających przemocy do potrzeb kobiet z niepełnosprawnościami.

Co ważne, w Polsce niektóre formy przemocy wobec kobiet z niepełnosprawnościami są legalizowane – odbiera się im możliwość realnej i prawnej obrony. Należą do niech ubezwłasnowolnienie, przymusowe podawanie leków, zamykanie w odosobnieniu, nadużywanie przymusu bezpośredniego w szpitalach psychiatrycznych i domach pomocy społecznej oraz zakaz zawierania małżeństw przez osoby z niepełnosprawnością psychiczną i intelektualną, Odbieranie tych praw człowieka skutkuje tym, że kobiety z niepełnosprawnością czują się bezsilne i nie podejmują działań zaradczych.

 

Źródła danych i polecane publikacje:

Treść podstrony przygotowała Katarzyna Żeglicka, prezeska Stowarzyszenia Strefa Wenus z Milo.